Op 12 januari 1951 trad het verdrag inzake de voorkoming en de bestraffing van genocide in werking. Het land waarin wij wonen heeft dit verdrag bekrachtigd en het geldt sinds 4 december 1951 voor de mensen die hier wonen.

Er zijn nogal wat plekken op deze aardbol waar dat verdrag noch de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens tot de verplichte lectuur lijken te behoren. Politiek, pers, verenigingen en organisaties allerhande hebben terecht hun verontwaardiging en afkeuring geuit over wat in Gaza gebeurd is en blijft gebeuren. Oekraïne lijken we vooral vanuit militair standpunt te zien. En dan heb je nog Soedan, Oost-Congo, en noem maar op.

Het Verdrag over genocide verplicht alle ondertekenende landen om in de eerste instantie genocide te voorkomen. Daar zijn we duidelijk niet in geslaagd. Concreet wil dat zeggen dat onze beleidsverantwoordelijken, in eerste instantie onze politici bij monde van hun respectievelijke federale, gemeenschaps- en gewestregeringen actief en gericht actie dienen te ondernemen.

Wij ondergetekenden, vrijmetselaars lid van de Achtbare Loge Kentering te Mechelen, zijn van mening dat onze regeringen hun verplichtingen niet ernstig nakomen en we roepen hen dan ook niet alleen op om ten spoedigste hun verantwoordelijkheid op te nemen, maar we wijzen hen tevens op hun politieke plichten, wie ze ook zijn.

Daarbij: “wanneer de grondrechten en de rechtsstaat in gevaar zijn, dan dient de maçonnieke discretie te wijken voor de plicht van de verontwaardiging”. Dit is de titel van een tekst op de website van het GOB in verband met de rechten van asielzoekers. Maar het is een algemeen geldend principe. En als we dat nu eens doortrokken naar al die andere schrijnende toestanden en daarover eens, zoals zovelen het ons voordeden, krachtig onze stem lieten horen? De Vrijmetselarij huldigt mooie principes en belangrijke waarden en we moeten durven daar ook in de profane wereld  voor uit te komen.

 

Jean-Pierre De Greve, Rony Goossens, Marc Joris, Tony Scott, André Van Praet, Rene Van Rompaey, Frans Van Esch en Baan Verbist.